Noworoczne tradycje: Jakie zwyczaje z czasów ZSRR wciąż obchodzimy?

Świętowanie Nowego Roku obfituje w tradycje, ale nie wszystkie z nich wywodzą się z naszej kultury. Wiele zwyczajów, które stały się nieodłącznym elementem świąt noworocznych, zostało narzuconych przez władze radzieckie, aby zastąpić tradycyjne obrzędy Bożego Narodzenia i stworzyć „nowy format” obchodów. Przyjrzyjmy się najpopularniejszym zwyczajom, które odziedziczyliśmy po czasach radzieckich.

1. Sałatka Olivier

Ta sałatka stała się symbolem Nowego Roku na obszarze byłego ZSRR. Jej historia sięga czasów carskiej Rosji, ale to właśnie w ZSRR zyskała ogromną popularność. Składniki, takie jak gotowane warzywa, kiełbasa (zamiast droższych mięs), jajka i majonez, były stosunkowo dostępne i niedrogie, co czyniło ją idealnym daniem na świąteczny stół w warunkach niedoborów.

2. Mandarynki

Zapach mandarynek niezmiennie kojarzy się z Nowym Rokiem. W czasach radzieckich mandarynki były rzadkością i pojawiały się w sklepach zazwyczaj tylko przed Nowym Rokiem. Ich dostępność była symbolem święta i pewnego luksusu, który nadawał wyjątkowy charakter świątecznym obchodom. Do dziś wiele osób nie wyobraża sobie Nowego Roku bez mandarynek.

3. „Ironia losu, czyli udane kąpiel!” (Ирония судьбы, или С лёгким паром!)

Ten film Eldara Riazanowa, nakręcony w 1975 roku, stał się obowiązkowym elementem noworocznych transmisji telewizyjnych. Opowieść o miłości, pomyłce i prawdziwych uczuciach zdobyła serca milionów widzów. Oglądanie go w Nowy Rok stało się tradycją, która przetrwała do dziś w wielu krajach byłego bloku wschodniego, w tym i w Polsce, gdzie również jest znany i lubiany. Film ten doskonale oddaje atmosferę świąt i wprowadza w noworoczny nastrój.

4. Radziecki szampan

„Sowietskoje Szampańskoje” (Советское шампанское) było nieodłącznym atrybutem noworocznego stołu w ZSRR. Choć nazwa „szampan” jest zastrzeżona dla win musujących z regionu Szampanii we Francji, radzieckie wino musujące było dostępne i stanowiło symbol świątecznej radości i pomyślności. Otwieranie butelki dokładnie o północy, wraz z przemówieniem głowy państwa, stało się rytuałem. Do dziś w wielu krajach postradzieckich wznosi się toast winem musującym.

5. Choinka noworoczna (Jolka)

Choinka, która tradycyjnie kojarzona jest z Bożym Narodzeniem, w Związku Radzieckim została „przekształcona” w „choinkę noworoczną” (nowogodniaja jolka). Po zakazie obchodów Bożego Narodzenia w latach 20. XX wieku, choinka powróciła do łask w 1935 roku jako symbol świeckiego święta Nowego Roku.

Miała ona zastąpić religijne obrzędy i stać się centralnym elementem świeckich obchodów, jednocząc ludzi wokół symboli państwowych, a nie religijnych.

Te zwyczaje, mimo swoich radzieckich korzeni, stały się integralną częścią noworocznych obchodów dla wielu pokoleń. Odzwierciedlają one zarówno trudne czasy, jak i zdolność ludzi do znajdowania radości i tworzenia świątecznej atmosfery w każdych warunkach.